HEERENVEEN – In Friesland is lichte paniek uitgebroken nadat bekend werd dat een speler van SC Heerenveen weer mag meedoen. Supporters, die zich net hadden ingesteld op een seizoen van rustig lijden met af en toe een verdwaalde overwinning, weten even niet meer waar ze het zoeken moeten.
“Dit komt hiel ûnferwachts,” zegt een man in een licht vergeelde Heerenveen-sjaal die al sinds 2004 dezelfde hoop koestert. “Ik hie my der al by dellizze. No moat ik wer hoop ha. Dat is ek wer sa’n gedoe.”
Bij het Abe Lenstra Stadion werd vanochtend al voorzichtig geoefend met juichen. Dat ging nog wat onwennig. Eén supporter probeerde zelfs te klappen na een geslaagde pass, maar werd direct teruggefloten door omstanders: “Net te betiid, jong. Wy binne hjir net yn Amsterdam.”
Binnen de club heerst ondertussen optimisme, al wordt dat zorgvuldig gedoseerd. “We willen het klein houden,” aldus een medewerker die zichtbaar moeite had om niet te glimlachen. “Earst mar ris sjen oft er de bal rekket. Dat soe al in moaie start wêze.”
Analisten spreken van een typisch Fries fenomeen: hoop met mate. Waar clubs elders meteen dromen van Europees voetbal, houden ze het in Heerenveen liever praktisch. “As wy net ferlieze, is it al feest,” aldus een lokale kenner, die vervolgens toevoegde: “En as wy winne… dan witte wy ek net wat wy dêrmei moatte.”
Ondertussen zijn de verwachtingen onder fans al voorzichtig bijgesteld van “we eindigen ergens onderin” naar “we eindigen misschien nét iets minder onderin”. Een gevaarlijke ontwikkeling, volgens experts. “Foar je it witte tinke se dat se wer meidwaan kinne. Dat moatte wy net ha.”
Toch gloort er iets van vertrouwen. Op het trainingsveld werd de speler inmiddels gespot, lopend, ademend en – volgens ooggetuigen – zelfs licht dribbelend. Een oudere supporter keek het tafereel aan en mompelde: “No ja… it liket wer wat. Mar wy sille it wol wer sjen.”
Voor de zekerheid heeft de club alvast extra thee ingeslagen voor de rustmomenten waarin supporters hun verwachtingen weer moeten bijstellen. Want zoals een nuchtere Fries het samenvatte terwijl hij zijn fiets tegen het hek zette: “It kin alle kanten op… mar meastal net de goeie.”